Brabant
De zon schijnt op het water in het haventje, de bootjes dobberen in de zachte wind. Ik hoor een tractor in de wei verderop en iemand die in zijn voortuintje druk bezig is om de dunne uitschieters van zijn knotwilg weg te zagen. Ik frons van die zeurende, elektrische apparaten... Toch hoor ik hier, waar ik zit, door die herrie heen, ook de wind, het riet dat danst in de wind, de vogels en zelfs de stilte. De stilte van dit kleine dorp. De plaatselijke bevolking heeft al zin in carnaval. De ramen in de dorpsstraat zijn versierd met gekleurde stippen, ballonnen hangen buiten, hier en daar wappert een vlag met daarop een naam die ik niet thuis kan brengen, maar dat doet er niet toe. In dit dorp voel ik me veilig en vrij. Hier voel ik de vriendelijkheid en de geborgenheid weer die ik ken vanuit mijn kinderjaren. In dit piepkleine plaatsje met één straat en een paar winkels, lijkt alles langzamer te gaan. Ik voel de rust over me heen komen terwijl ik naar de dobberende bootjes kijk...